نای‌نای، آهنگ‌ فولکلور مروج میان زنان در روستا‌های جوزجان

Bawar Media CenterFebruary 20, 2021432
273-Jowzjan

زنان روستایی در ولایت جوزجان به خاطر رشد فرهنگ و زبان ازبیکی، دوباره به سرودن آهنگ‌های فولکلور روی آورده‌اند.
جوزجان شبیه یک جعبۀ موسیقی است. به هر بخشی از این جامعه‌ی دست بزنید، صدای ساز و آواز مروج همان منطقه را می‌یابید و این سرودها به لهجۀ خاص همان منطقه سروده می‌شود. یکی از این اهنگ‌ها «نای‌نای» نام دارد.
حاجی اشرف عظیمی، یک تن از فرهنگیان ولایت جوزجان، که هشتاد سال عمر دارد، در مورد قدامت آهنگ «نای‌نای» می‌گوید: هر چند آهنگ نظر به زمان و محیط بازسازی شده، اما بازگشت مردم به این نوع آهنگ‌ها تأثیر خوب بر رشد فرهنگ و زبان مردم سمت شمال خواهد داشت.
راضیه، زن ۵۰ ساله، باشندۀ ولسوالی خواجه دوکوه شهر شبرغان است. او می‌گوید که آهنگ‌های زیادی دارند که در مراسم گوناگون می‌سرایند. یکی از این آهنگ‌ها «نای‌نای» است. او می‌گوید از قدیم‌ها وقتی عروس را به خانه داماد می‌آوردند، این سرود را می‌خواندند و از عروس پذیرایی می‌نمودند. به گفتۀ راضیه، حالا دوباره سرود «نای‌نای» میان مردم رواج پیدا کرده است.
نای‌نای، واخ‌واخ اولدوم و سبزیوان از جمله‌ آهنگ‌های فولکلور مردم جوزجان، به خصوص زنان می‌باشد. سرودهای مذکور بیشتر با وسایل موسیقی مانند دوتار، نای، دایره و غیجک که از جملۀ اساسی‌ترین و کهن‌ترین آلات موسیقی مردمان این سرزمین است، اجرا می‌شود.
خبرنگار: فریده امینی نظری